غرامت جنگ را که نگرفتید؛ لااقل نماد ایران ستیزی و توهین به 5 هزار شهید در بغداد

در این حال یک پژوهشگر تاریخ عراق با اشاره به این بنا گفت: از آنجا که این بنا براساس دست های صدام ساخته شده، ادامه وجود آن در بغداد، توهین به
مردم عراق که اکثریت آنها از صدام منزجرند نیز هست.همچنین نماد دیگری تحت عنوان «اشمال صدام» ساخته شد که نماد یک گنبد دارای معماری شیعی وایرانی است که توسط شمشیر صدام از آسمان به زمین کشیده شده وبه دو نیم شده است! این همان نمادی است که گفته می شد برای ساخت یادبود قیصرامین پور کپی برداری ناقصی از آن صورت
پذیرفته است واین کپی برداری نیزاعتراضاتی را درایران به همراه داشت.این نمادها پابرجا ماند تا آن که صدام و حزب بعث بالاخره با حمله نیروهای آمریکا و ناتو به این کشوراز اریکه قدرت سقوط کردند و طبیعتاً بسیاری ازسیاست هایشان که مسبب وضعیت وحشتناک عراق دردوران صدام تلقی می شود، ازجمله پان عربیسم افت شدیدی یافت. اما آنچه عجیب بود،عدم تخریب جدی ترین بنای ضدایرانی در عراق با پایان دوران بعثی ها در
عراق و روی کار آمدن طیف سیاسی همراه ایران در این کشور همسایه است.البته عراقی ها همچنان با زیرکی از پرداخت نقدی خسارت 1000 میلیارد دلاری جنگ تحمیلی یا معادلش (از طریق واگذاری برداشت از چند چاه نفتی این کشور تا سقف تعهدات این کشور و نظایر آن) می  گریزند و مجید الشیخ، سفیرعراق درایران نیزعنوان کرده بود: «برادر از برادر شکایتنمی‌کند. ملت عراق مشکلات مالی فراوانی دارد و ایران باید به این موضوع توجه کند.» اما ظاهراً این بهانه مشکلات مالی تنها برای ایران است، چون
عراق از سال 1994 پرداخت خسارت کویت را آغاز کرده و پس از صدام نیز ادامه داد  و درآخرین پرداخت نیز درمرداد ماه 1390 یک میلیارد و شصت میلیون دلار غرامت جنگی به کویت پرداخت کرد تا بدین ترتیب عراق تاکنون سی و سه میلیارد و سیصد میلیون دلارغرامت جنگی پرداخت کرده و حدود نوزده میلیارد دلار نیز باقی مانده باشد که در اقساط بعدی قرار است پرداخت نماید.ایران نیز که همچنان در حال آبادسازی عراق است، علی رغم عبورتولید نفت ایران ازمرز دو میلیون بشکه درروز، با همسایه اش که فعلاً با دولتمردانش روابط حسنه ای دارد، از شیوه حسن رفتار بهره می برد و فعلاً بر روی این اتفاقات چشم بسته و فرصت بیشتری به این کشور داده است تا کشورش را بازسازی کند و حتی برای فعالتر کردن نقش این کشوردرمعادلات منطقه،امتیازمیزبانی دوردوم مذاکرات تازه با 5+1 را به عراق داده است. اما هنوز گام مثبتی ازسوی عراقی ها  برداشته نشده است.یکی از انتظارات ایران از عراق، تخریب این نمادها و به ویژه تخریب طاق نصرت قادسیه در این کشور بوده تا ضدایرانی ترین نماد که مبین دشمنی ایران و
عراق است نابود شود؛ اما دولت نوری المالکی درابتدای استقرار، مخالفت زلمای خلیل زاد، سفیر وقت آمریکا درعراق را بهانهدم تخریب این بنا کرد.در این شرایط که دستگاه دیپلماسی ایران توان دریافت غرامت جنگ تحمیلی را به هر شکل ممکن در این مقطع ندارد، حداقل انتظار از عراقی ها که می توان آن را به شکل جدی خواست، این است که تا پیش از ارائه قطعی امتیاز میزبانی نشست5+1، نخست وزیر عراق دستور تخریب این نمادضدایرانی را صادر کنند تا هنگامی که مسئولان ایرانی برای مذاکرات پیش روازمنطقه خضرای عبورکردند، شاهد نمادی که با کشتارپنج هزارایرانی بنا شده، نباشند وبدین ترتیب پایه های دوستی دو کشور نیز تحیکم شود؛ امتیاز چندان بزرگی نیست که کلاهخود 5 هزار شهید ایرانی از کف مهم ترین خیابان بغداد جمع شود، اما با این حال آیا دیپلمات ها می توانند برای مملکتمان تحصیلش نمایند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

منبع: سایت بازتاب امروز 5 تیرماه 1391

/ 2 نظر / 29 بازدید
abadanman

سلام سیّد جان. . . . چیزی نمیتوان گفت! چشم مسوولان سیاست خارجی ما روشن!

امید

سلام دوست عزیز: بسیار تامل بر انگیز و بجا بود...