نظرات ()
نماد تور یعنی پتک، نمادی از چگونگی کنش و واکنش اسطورههاست. این سلاحی کوتاه و برای پرتاب کردن بود. آن را به عنوان تعویذی حفاظتی بر گردن میبستند و در اواخر عصر وایکینگها، نمادی از دعای خیر و برکت به شمار میرفت که احتمالاً، صورتی تقلیدی از صلیب، در مسیحیت بود. پتک در عروسی، برای برکت دادن و دعای خیر عروس به کار میرفت و در گورها برای حمایت از متوفا قرار داده میشد.قدرت تور به اندازهای زیاد بود که امکان دشت از کنترل خارج شود. در داستانی نقل است که تور، خود را به شکل جوانی درآورد، آسگارد را ترک نمود و به نزد غولی به نام هیمیر رفت که عازم رفتن به دریا با قایق خود، جهت ماهیگری بود. تور از وی تقاضا کرد که او را نیز به همراه خود ببرد، هیمیر فقط لبخند زد، زیرا قامت تور کوچک بود و توان پارو زدن نداشت. این مطلب تور را خشمگین ساخت. وی غول را متقاعد کرد که نظر خود را تغییر بدهد. غول، کلّة بزرگترین گاو ـ غول را برداشت که به عنوان طعمة ماهیگیری از آن استفاده کند. تور آن طعمه را به قلاب خود زد و موفق شد که یک هیولا را از اعماق دریا، بالا بکشد و آن، مار میدگارد بود. جانور آن قدر تقلّا کرد که پای تور در هنگام بالا کشیدن مار، از کف قایق بیرون افتاد. هیمیر هراسان شد و ریسمان قلاب را گسست و هیولا دوباره به دریا بازگشت. اگر اینکار انجام نمییافت، کیهان نابود میشد.در حادثهای دیگر، پتک تور را غولی به نامترین دزدید و گفت که فقط زمانی آن را پس میدهد که ایزد ـ بانوی زیبا یعنی فریا را، به همسری وی درآورند. تور با مشورت خدایان، قرار شد که به جامة زنان درآید و خود را به جای فریا عرضه بدارد. وی به عنوان عروس، پیشترین غول که به سختی فریفته شده بود، رفت، غول به سبب شیفتگی بسیار متوجه این امر شد و مطابق قرار قبلی، تور میولنیر را برداشت، غول و مهمانان عروسی همگی را از پای درآورد.
منبع:ریچارد کاوندیش
